به سلامتی گویا مربی فصل پیش قرمز های پایتخت به این تیم بازگشته. تا اینجای کار اتفاق فرخنده ای است، هر چه باشد و نباشد پرسپولیس را قطبی قهرمان کرده بود و حق او بود که  سیطره ی امپراتوری اش را در این تیم بگستراند. اما …

اولین اظهار نظر ایشان بعد از اعلام خبر به نظرم کمی نخ نما و کمی تا قسمتی هم مضحک به نظرم آمد. قطبی گفته است: براي اداي دين به سرزمين مادري‌ام و هواداران اين تيم بازگشتم. 

آقای قطبی آن موقع که می رفت دینی نداشت که بخواهد ادا کند و معلوم نیست  بعد از یک ماه چه اتفاق و تحولی در ایشان به وجود آمده که به یکباره متوجه این دین شده اند. ایشان گفته بودند که یا نیمی از تیم باید می رقتند یا من. الان که بازگشته اند آیا نیمی از تیم رفته اند؟ شیث که آن موقع هم رفته بود، مامانی هم که نبود ، می ماند نیکبخت! قرار است اخراج شود؟ یا اینکه منظور از تیم استیلی و عزیزیان و کاشانی و بیادی و … بودند؟

خلاصه اینکه گمان می کنم قطبی محبوب هم بسیار ایرانی شده و یک سری از رفتارهایی را که سابق بر این قلعه نوعی انجام می داد (مثلا ناز بعد از قهرمان شدن ) را خیلی خوب انجام داد و فقط مثل امیر قلعخ نوعی حرفش را نزد. البته جور دیگری هم می شود به قضیه نگاه کرد و آن اینکه ایشان بازار را سنجید و منفعت را بو کشید و بعد از کمی ناز (خریدار هم که داشت این ناز) با شرایط دلخواه – باز هم ذکر می کنم با در نظر داشتن نفع شخصی -  به پرسپولیس بازگشت.

افشین هم سیاست مدار شد و حرف های جالب می زند.  مربی که همگان گمان می کردند سازمان در زمان برگزیدن سرمربی تیم ملی به او اجحاف کرده است، حالا به گمانم با دایی 1-1 مساوی شده و لابی سازمان (حذف کاشانی و استیلی و دستور بر جذب قطبی به هر قیمتی شده ) به پرسپولیس رسید، آن هم بدون اینکه حتی برای یک بار که شده مصطفوی را دیده باشد.

در کشورمان زیاد دیده ایم که نظامیان لباس نظامی گری از تن در می آورند و به کسوت سیاسی، اجتماعی و اغلب فرهنگی در می ایند. حالا امپراتور سرخ ها هم به گمانم این لباس از تن بیرون کرده ، اما به راستی او به کدام کسوت در خواهد آمد؟

پی نوشت 1- شاهد از غیب رسید: قطبي: علي آبادي براي بازگشتم به پرسپوليس تماس گرفت