بحث های انتخاباتی کم کم دارد بالا می گیرد و از هر سو خبرهای رسمی و غیر رسمی فروانی به گوش می رسد. اما این یک هفته گذشته به نظرم برای اصلاح طلبان بود. جلسه انتخاباتی اصلاح طلبان برگزار شد. بهترین پیشنهاد را به نظر من گروه کارگزاران در این جلسه مطرح کرده است. اینکه: کنگره ای متشکل از تمامی گروه های اصلاح طلب تشکیل شود و هر کس که تمایل به کاندیدا شدن دارد برنامه هایش را ارئه دهد و در پایان و پس از رای گیری نفر منتخب به عنوان کاندیدای کنگره انتخاب شود و همه موظف به حمایت و تبلیغات برای او باشند. به نظر من این را هکار بهترین سیستم کاندیدای واحد اصلاح طلبان است و چند حسن دارد:

- اول اینکه در صورت قبول تمامی گروه ها دیگر چند پاره گی صورت نمی گیرد و اتحادی مبتنی بر دمکراسی و انتخاب صورت می گیرد.

- دوم اینکه افراد موظف به ارائه برنامه خواهند بود و این برنامه در انتخابات نیز می تواند به عنوان منشور انتخاباتی مورد استفاده قرار گیرد.

-  بعد اینکه در صورتیکه این کنگره به صورت چند روزه برگزار شود افراد و تلاش انتخاباتی مبتنی بر تیم خواهد شد و از حالت دیمی خارج خواهد شد.

- و آخر این کنگره می تواند آغازی باشد برای قانونمند تر شدن انتخابات و قطبی کردن انتخابات و اینگونه نباشد که هر کس از جایش بلند شد هوس کند رییس جمهور شود.

اما این کنگره احتمالی نیاز به اسیب شناسی نیز دارد. اولین آسیب شناسی آن نیز بر می گیردد به گروه راست کارگزاران – طراح این طرح – و باقی گرو ه های همسو با این جریان و اینکه باید مشخص کنند که به دنبال چه هدفی هستند . شرکت در انتخابات به هر قیمت؟ حتی حمایت از ناطق نوری!! ؟ آیا این راهکار می تواند چاره ساز باشد؟ همانگونه که خاتمی دیروز بیان کرد: اگراصلاح طلبان ببینند که نمی‌توانند از حقوق مردم دفاع کنند به چه دلیل وارد صحنه شوند؟ به نظر می رسد حتی وجود احمدی نژاد هم نمیتواند حجت را برای شرکت گسترده مردم در انتخابات تمام کند و نیاز به دلایل و انگیزه های بالاتری است. با توجه به مشکلاتی – به خصوص اقتصادی – که در این 3 سال بوجود آمده به نظر می رسد دولت بعدی نیاز به ضمانت های اجرایی بیشتری دارد. ضمانت هایی که باید از ابتدای انتخابات مطرح شود و هرکس که پا در رقابت می گذارد فرض را بر انتخاب شدن بگیرد و اهرمهای اجرایی و نظارتی را طلب کند. دیگر تعارف و فضاسازی احساسی راهگشا نخواهد بود و انتخابات با مشارکت 50 درصد یعنی ادامه شرایط فعلی . پس یهتر است انگیزه ای قوی و فکر شده برای مردم ایجاد شود تا مجاب به شرکت در انتخابات شوند و با تاکید دوباره می گویم صرف محکوم کردن دولت اتفاقی رخ نخواهد داد چون دولت هم بیکار نخواهد نشست.

و بعد برای فردا دیروز ها شعری گفته بودم:

می پایم

بر روشنایی نیمسوخته

فانوس شب

که ناگه

یکی گرگ صفت

دیوانه وار

با آتش حسد

شعله می افکند

بر خرمن ماه

که شاید

بسوزاند کینه اش را

و شاید

بسازد ریشه اش را

بر خاکستر این ماه

25/4/78